Betrayal

More like a complicated sentiment or feeling,but also a simple and single action.A feeling I hope none ever feels,a situation I wish you will never be confronted to..!However,as much as I may hope or wish,betrayal would still be alive and kicking...destroying the last bridge between human beings,Trust.
Many people have learnt the hard way how tough may prove trusting somebody with all your body and mental power..because there are not enough people yet to respect this trust,mostly she is being rejected,like a withered leaf,which has no longer a place in their tree.

Miserable to hear,sad to see and painful to live,trust is being degraged,and owing to this degrage communication amongst human beings is at its last legs.Still there is hope!Or more likely,there could be..if only people could erase their past and make a new start!But who can ever trust the one who betrayed him?Who can make a new start,without being affected from his mistakes? The answer is define,No one.Although many may seem to try,and some of them may even seem having succeded building a new relationship with themselves,they have only built new walls between them.You can never forget,you can only pretend you have forgotten..and no human relationship can survive based on Lie and hypocrisy,seems as if somebody is trying to run on burnt ice...

Nobody can forget the traitor,nor his face..Some say that traitors are usually like angels,I totally agree,because only an angel-looking person will be able to detect your weaknesses.You only reveal your secrets to angels,waiting from them to keep it a secret,what if they are not?

-Who can ever forget?
-None,but many will surely regret...
-Who can ever trust the betrayer?
-None..

Just remember..
"Trust hurts".




J.J.

I missed what I've created,but I've kept on creating

I missed every single heartbeat
I missed every single tear drop
I missed the colour of your eyes
I missed your appearance in my mind,your flavor and your kiss
I missed your eyes glancing on mine,gazing on me
I missed seeing black next to white
I missed feeling your heart so close to mine...


*But I've created something new for me.

J.J.

Τα μονοπάτια

11.11.11 ώρα 11:11(Θέμα μεταφυσικής, Ο αριθμός 11)

Αλλαγές και επιλογές:τα ευχάριστα ή δυσάρεστα μονοπάτια του δρόμου της καθημερινότητας μας,κάθε μονοπάτι ξεχωριστό,με τη δική του ιστορία,με ή ακόμα και χωρίς νόημα για κάποιου.Τα περισσότερα μονοπάτια είναι δύσβατα,γεμάτα εμπόδια,προειδοποιούν για τους κινδύνους που κρύβουν,κάποια αλλα εύκολα,σχεδόν σε προκαλούν να τα ακολουθήσεις,κι όμως κάτι κρύβουν..κάποια άλλα θυμίζουν μισογκρεμισμένες γέφυρες:Για να τα επιλέξεις πρέπει να είσαι πραγματικά αποφασισμένος ή απλώς τρελός,για όλους τους υπόλοιπους υπάρχουν μονάχα για να τα βλέπουν,να ατενίζουν τον κίνδυνο που δεν δοκίμασαν ποτέ..υπερβολικά δειλοί ή μάλλον υπερβολικά λογικοί!


Οι επιλογές μας συνθέτουν το "είναι" ενός ανθρώπου,δηλαδή την προσωπικότητα και το χαρακτήρα του.Οι αλλαγές πάλι συμβολίζουν το απρόοπτο,το ξαφνικό,το μαγικό..!Αυτό που φέρνει τα πάνω κάτω και μεταβάλει τη ζωή μας,το καινούργιο μονοπάτι πιο απλά.Φανερώνουν την ανάγκη να υπάρξει μια αλλαγή στην ζωή,την ανάγκη να σπάσει η μονοτονία με λίγα λόγια.Όλα αυτά γενικά συνθέτουν για μένα τον άνθρωπο,επειδή ότι όπως οι συγγραφείς και οι ποιητές έτσι και αυτός μιλά μέσα από το έργο του.Ας το δούμε και στην πράξη λοιπόν:

• Ο σταθερός δρόμος,χωρίς το παραμικρό παρακλάδι.Η επιλογή της μονότονης ζωής που δεν επιτρέπει τις ακρότητες που όμως βάζει όρια στη σκέψη·δείχνει ένα άνθρωπο του μέτρου και της σταθερότητας,ο οποίος δεν αναζητεί τη δράση,δεν επιδιώκει το καινούργιο,δεν ρισκάρει τίποτα,άρα..δεν κερδίζει και τίποτα.Χαρακτηρίζεται από υπομονή και αντέχει στη διάβρωση του χρόνου.

• Ο ανώμαλος,γεμάτος σταυροδρόμια.Τι να πρωτοπεί κανείς εδώ..η ταχύτητα και η προσαρμοστικότητα μόνο μπορούν να κάνουν έναν άνθρωπο σαν αυτό ευτυχισμένο!Η προσωποποίηση του ανθρώπου της δράσης,του άστατου..ο οποίος χάνει εύκολα το ενδιαφέρον από τους στόχους του και ψάχνει νέους.Βασίζεται στην έκρηξη(συναισθήματος κυρίως),και δεν πιστεύει στη διάρκεια,δεν ικανοποιείται με τίποτα αλλά δεν παραπονιέται ποτέ,δεν μένει άλλωστε πουθενά αρκετά για να μπορέσει να το κάνει αυτό,θα έλεγε κανείς πως ζει μονάχα μέσα από το ρίσκο.

• Κάπου στη μέση των άλλων δύο,υπάρχει και κάποιος που δεν έχει τον ενθουσιασμό του δεύτερου αλλά ούτε και την υπομονή του πρώτου.Σύνθετος χαρακτήρας...απρόβλεπτος,οι εκρήξεις του δεν είναι καθόλου αναμενόμενες -σε αντιθεση με τον δεύτερο-,έχει τον τρόπο του να ξεμπλέκει από τις δυσκολίες ενώ ξέρει να μην σκύβει το κεφάλι.Πόσα λίγα ξέρουν για αυτών οι γύρω του...έχει μάθει να κρύβεται πολύ καλά,δείχνοντας πότε το ένα του πρόσωπο,πότε το άλλο·μπορεί να μην υποκρίνεται αλλά ξέρει πως να αποφεύγει όσα δεν θέλει να αντιμετωπίσει,αρνείται να μείνει στάσιμος παρόλα αυτά.

• Τέλος,πάντα θα υπάρχει αυτός που ζει στις αναμνήσεις του,αυτός που αρνείται να αφήσει ταπο παρελθόν στη θέση του,που παίρνει ένα μονοπάτι που πάει μόνο ανάποδα...Ένας παιδί που περπατάει με τα χέρια,στην προσπάθεια του να επιστρέψει σε όσα έζησε και σε όσα έχασε,στις στιγμές που αγάπησε και αγαπήθηκε,αψηφά τους νόμους της Φύσης και της Ζωής και δεν προχωρά μπροστά,παρεκκλίνει από την πορεία που ακολουθούν οι υπόλοιποι κα οδηγείται ολομόναχος σε γνωστά -για αυτόν- μέρη και πρόσωπα.Έχει συνηθίσει να χάνει,αλλά δεν έχει μάθει να δέχεται την ήττα·κάνει ότι μπορεί για να γυρίσει πίσω.Βασικό χαρακτηριστικά: Η επιμονή και η θέληση που τον διακρίνουν και δεν τον αφήνουν να φύγει,δεν μπορεί να φύγει αν δεν δεχτεί την ήττα,συνεπώς δεν μπορεί να φύγει..

ΥΣ:Ίσως κάποιοι δουν κοινά σημεία με έναν ή και περισσότερους από αυτούς τους ανθρώπους,ίσως τους μοιάζουν,ίσως και όχι.

J.J

http://www.youtube.com/watch?v=fr1YFqN7lAk

Η ουσία των πραγμάτων.

(Άλλη μια ρουτίνα της καθημερινότητας,άλλη μια μέρα χωρίς ουσια,2 φίλοι συζητούν ένα κρύο φθινοπωρινό πρωινό)
-Μα τι έχει τελικά ουσια;;;
-Τίποτα.
-Δηλαδή δεν υπάρχει ουσία;...
-Φυσικά και υπάρχει.
-Που τότε;;
-Παντού.
-Με κοροιδεύεις;
-Όχι.
-Πως γίνεται να υπάρχει παντού ουσία αλλά τίποτα να μην έχει τότε;
-Πολύ εύκολα.
-Δηλαδή;Μίλα ξεκάθαρα!
-Ουσία δεν υπάρχει πουθενά σίγουρα,μα εμείς είμαστε αυτοί που αποφάσιζουμε τι έχει νόημα και ουσία,εμείς και για μας και μόνο.
(νεκρική σιωπή..)
-Αχά...κατάλαβα...
-Είσαι σίγουρος;
-Νομίζω..
-Ενδιαφέρον,για πες μου τι κατάλαβες λοιπόν.
-Κατάλαβα πως..
-Ναι;
-..πως δεν μπορεί να υπάρξει ουσία αν δεν το αποφασίσουμε εμείς!
-Φυσικά και μπορεί.
-Μα..εσύ μου είπες πως εμείς το επιλέγουμε..!
-Ναι,όντως έχεις δίκιο το είπα.
-Οπότε;
-Οπότε τι;
-Εμείς το επιλέγουμε;;;
-Περίπου.
-Εξήγησε μου...επιτέλους,ποιος κρινει τι έχει ουσία;
-Εμείς,απλώς..
-Απλώς τι;;;
-Όχι απαραίτητα συνειδητά,κάποιες φορές λειτουργεί και αποφασίζει το υποσυνείδητο μας.
-Άρα όχι εμείς;
-Χμ..ενδεχομένως και όχι.
-Γιατί;;;
-Γιατί...είναι πάνω από τις δυνάμεις μας..
-Να αποφασίσουμε;;;
-Όχι,να το ελέγξουμε...


J.J.

Όποιος ξεχνά το παρελθόν είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει

Προσπαθώ να αδειάσω το μυαλό μου,μα δεν αδείαζει.
Προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου,αλλά αυτός αρνείται να πειστεί.
Προσπαθώ να δω καθαρά,μα όλα θολά,όλα άδεια,εκτός..απο το μυαλό μου.
Πρσπαθώ να διώξω όλα αυτά που με πειράζουν,μα τίποτα δεν φεύγει..
Προσπαθώ να σε κάνω να καταλάβεις,
Προσπαθώ να σε κάνω να σταματήσεις,μα δεν έχω τη δύναμη,δεν έχω τον τρόπο,δεν μπορώ..αλλά και εσύ χωρίς να σου δείξω τον δρόμο δεν μπορείς να (με) καταλάβεις.
Με ρωτάς τι πάει λάθος και εγώ πως όλα πανε καλα προσποιούμαι..
Πως όλα είναι ακόμα δικά μου και πως τίποτε δεν αλλαξε.
Ρίχνω τον εαυτό μου στη λήθη και περιμένω τη στιγμή που δεν θα πονώ για να σηκωθώ..
Μα αυτή η στιγμή δεν φαίνεται να φτάνει.Τα πάντα μπερδεμένα μπροστά μας,και όλα ξεκάθαρα πίσω μας.
Το παρόν μας κυβερνά και μας τυραννά..το μέλλον μας φοβιζει..μα το παρελθόν;;
Μας αφήνει να το κοιτάμε..με χαμόγελο,με δάκρυ,με μελαγχολία..μα πάντα το κοιτάμε στα μάτια.
Ίσως δεν έπαψε ποτέ να μας πληγώνει όμως σίγουρα έπαψε να μας φοβίζει..
Ιστορία για το παρόν και παρακαταθήκη για το μέλλον...

J.J.

Μισό άδειο μυαλό..μισό γεμάτο μυαλό;

Η αρχή γνωστή,πάντα σαν παραμύθι,ενθουσιώδες και συναρπαστικό..συναρπαστικό και ενθουσιώδες,αλλά..χωρίς(;)happy end. Η συνέχεια μαγική..κοιτώ στο απέραντο γαλάζιο όπως το μικρό παιδί κοιτάζει την μαγεία των μεγάλων.Χάνομαι στο λάθος της στιγμής..
Το τέλος αναμενόμενο,σαν έτοιμοι απο καιρό το αποδέχονται.
Τους κοιτώ με ανοιχτά τα μάτια,αλλά αυτοί δεν με βλέπουν,ο ένας με τα μάτια πάνω στον άλλο..και όλοι οι άλλοι πάνω τους. Το συμπέρασμα,εύκολο:Το τέλος επακόλουθο της αρχής,η συνέχεια απαιραίτητη για τα άλλα δύο.
Όλοι εδώ για κανέναν,και κανένας εδω για κανέναν..

*Για την αποφυγή παρεξηγήσεων:τίποτα από όλα αυτα δεν αναφέρεται σε γεγονότα,είναι απλώς *ακατάσχετες σκέψεις*

J.J.

Useless Thoughts..( Cries in Vain )

   -Many times people cry and they cannot understand why..they don't know..they just cry.

   -Useless cries..If you can't understand the reason why you're crying you shouldn't put yourself in such a torturous procedure?

   -Relief!yeah that's the reason..Make yourself pain so that you can stand on your feet again!This may be a clue...but still not a reason.

   -However..relief comes but the reason remains..and you don't  why..relief is too to be worth the wounds,next time it surely will be even worse...

   -Don't you ever want to know the reason?No..you are far too superficial and weak to make your mental world bleed once more.Pathetic..you prefer constant pain than fighting with your fears..

 
 *After all,we are the one that make our falling tears innocent and useless,in vain.*



"Your cries in vain..your cries in vain..
( *I look away!*) "
J.J.